Dick Moes, een Canadese collega van mij (Surrey Covenant Reformed Church) met wie ik mij – in Christus – zeer verbonden voel, heeft veel tijd en energie gestoken in de vertaling. Hij deed ook de suggestie om de inhoud van mijn boek ‘Jezus aanbidden. De glorie van Christus’ er als een 3vers18gids aan toe te voegen (‘An Extended 3 verse 18 Guide’). Ik ben hem heel dankbaar voor alles wat hij al gedaan heeft en doet om de boodschap van mijn boeken ook in het Engels beschikbaar te maken.

[Dick Moes publiceerde zelf: 'Cultivating a God-generated Life: Being embedded with Christ in the Father through the advance installment of the Holy Spirit'. Zie: www.godgeneratedlife.com.]

Beholding the Glory of the Lord. Being Changed by His Beauty - zo luidt de Engelse titel van dit 175 pagina’s tellende boek, uitgegeven door iUniverse, Bloomington (verkrijgbaar als Softcover, Hardcover en E-book). Hieronder vind je de inhoudsopgave.

Welke Engelse vrienden of familieleden zou jij op dit boek willen attenderen?

Part One: Looking at the Lord

1. Oh, how beautiful!

1.1 Introduction
1.2 The glory of the LORD
1.3 Glorious encounters
1.4 The beauty Jesus
1. 5 Longing for change
1.6 Prayer

2. Look, look!

2.1 Introduction
2.2 Beholding
2.3 The veil and the unveiled face
2.4 The veil: sins, wounds, and bonds
2.5 How the veil is removed
2.6 Practical tips
2.7 Prayer

3. A true metamorphosis

3.1 Introduction
3.2 Metamorphosis
3.3 Characteristics of the metamorphosis
3.4 The change
3.5 What do I have to do?
3.6 Prayer

Part Two: An Extended 3 verse 18 Guide

4. Jesus’ Wonderful Names

4.1 You are the Messiah
4.2 You are the Lamb of God
4.3 You are the Bridegroom
4.4 You are God’s Mystery
4.5 You are the Son of Man
4.6 You are the Good Shepherd
4.7 You are God’s Image
4.8 You are the Cornerstone
4.9 You are the High Priest
4.10 You are the Light of the World

5. Jesus’ Beautiful Virtues

5.1 You are eternal
5.2 You are good
5.3 You are wise
5.4 You are almighty
5.5 You are merciful
5.6 You are righteous
5.7 You are loving
5.8 You are humble
5.9 You are holy
5.10 You are omnipresent

6. Jesus’ Impressive Deeds

6.1 You became human
6.2 You teach
6.3 You heal
6.4 You suffered
6.5 You died on the cross
6.6 You arose from the dead
6.7 You ascended into heaven
6.8 You give your Spirit
6.9 You plead for us
6.10 You will return

7. Jesus’ Precious Words

7.1 You say: Repent
7.2 You say: Come to me
7.3 You say: Do not be anxious
7.4 You say: Let your light shine
7.5 You say: My peace I give you
7.6 You say: Keep my commandments
7.7 You say: I was a stranger
7.8 You say: I call you friends
7.9 You say: My grace is sufficient for you
7.10 You say: I am coming soon.

8. Retrospect

9. In conversation

10. Translations of 2 Corinthians 3 verse 18

Nu gaat het me niet direct om die 90 km/uur, maar wel om de weg waarlangs de initiatiefnemer Matthijs Lievaart uit Utrecht deze inspirerende visie verspreidt, namelijk in drie stappen: ‘Het gaat er mij om dat je gewoon doet waarin je gelooft, dit zichtbaar maakt, en het vervolgens deelbaar maakt’. Dus:

• doen
• zichtbaar maken
• deelbaar maken

Ik realiseerde mij dat veranderingsprocessen in de kerk volgens dezelfde stappen werken. Zo heb ik aan het begin van 2012 dit als mijn goede voornemen geformuleerd: ‘Meer gebed, meer bijbel, meer Jezus’. Dat is allereerst mijn persoonlijke voornemen, maar omdat ik predikant ben heb ik de neiging om zo’n voornemen ook een bredere uitstraling te laten krijgen, allereerst in de gemeente, maar ook via bijvoorbeeld internet.

En toen ik dat verhaal over de club van 90 las, dacht ik: dat is dus precies wat ik ook probeer te doen:

• doen: zelf meer bidden, meer bijbellezen en meer gericht zijn op Jezus (door daar dagelijks echt tijd voor te maken, door intensief met het Marcusevangelie bezig te zijn, door spirituele lectuur die me laat groeien in mijn bewondering voor Jezus);
• zichtbaar maken: erover vertellen in een kerkdienst, er iets over schrijven op mijn weblog, een bijbelleesrooster aanbieden die ik zelf ook volg;
• deelbaar maken: de sociale media inzetten om anderen mee te laten bewegen en met elkaar in contact te brengen om hen zo te inspireren om in hun eigen leven te komen tot meer gebed, meer bijbel en meer Jezus.

Ik merk dat ik dus steeds weer op zoek ben naar concrete antwoorden op de vraag hoe (spirituele) veranderingsprocessen werken, hoe mensen in de kerk meegenomen worden in een veranderingstraject en hoe mensen geïnspireerd kunnen worden voor datgene waar ik zelf ook inspiratie uit haal. Het verhaal van de club van 90 reikte zo weer een stukje van het antwoord aan:

• doen
• zichtbaar maken
• deelbaar maken

www.tijdmetjezus.nl
www.josdouma.nl/verrastdoorjezus 

Beste Jos,

Wat een discussie! Super hoe mensen meedenken en meezoeken naar de beste manier om in de 21e eeuw spirituele zoekers op het spoor van Jezus te helpen.
Ook ik heb niet de gedachte, dat Project MEER nu de enige en allerbeste manier is om mensen op het spoor van Jezus te brengen. Maar het is wel een manier. Vooral ook het creeeren van een momentum voor het gesprek over een onderwerp, waar heel veel mensen mee bezig zijn.

Mag ik een beetje reageren op een paar punten?

Allereerst: Project MEER heeft een bovenkant en een onderkant: de bovenkant is die grote actie, het creëren van een momentum: hoe zou het zijn als in september 2012 heel Nederland met elkaar in gesprek is over de vraag is ‘Is er meer?’ en dat christenen het initiatief nemen voor dat gesprek en richtingaanwijzers naar Christus mogen zijn? Naast de glossy betekent dat: een publiciteitscampagne in alle media in september, de website www.isermeer.nl als een follow up en vervolg, facebook- en twitteracties, enz.

Maar de onderkant is veel belangrijker: we vragen christenen in Nederland om voor hun buren te bidden: wie wonen er eigenlijk bij jou in de straat? Wat weet je van je buren? Hoe kun je voor hen bidden? Hoe kun je voor hen geven (door de magazines die je verspreid zelf te betalen) en hoe kun je naar ze toegaan: door het blad door de bus te doen, maar als je de vrijmoedigheid hebt: persoonlijk te overhandigen. Als kerk kun je dat doen door bijv. een bepaalde wijk rond het kerkgebouw te kiezen. Maar ook dan is de uitdaging voor elk gemeentelid om biddend bezig te zijn in het bouwen van relaties.
Daarnaast is september de startmaand, dus je startweekend als kerk met het thema, de Alphacursus met het thema, de groeigroep, enz. enz. Op de site www.isermeer.nl komt een postcodecheck, waar mensen hun eigen postcode invullen en dan zien, waar de dichtstbijzijnde huiskamerkring, Alphacursus of deelnemende gemeente e.d. is. Natuurlijk kun je het blad ook gericht verspreiden in de eigen vriendenkring en/of op strategische tafels in wachtkamers e.d. leggen.

Al met al heeft deze grote landelijke actie daardoor een heel kleinschalige uitwerking en stimuleert het christenen het gesprek met de eigen buren aan te gaan over die kernvraag.

Alle informatie over de actie is te vinden op de site www.kerk.nl. Daar komen ook preekschetsen, toerustingsprogramma’s voor gemeenteavonden e.d. Vanaf nu tot september is het de tijd voor het groeien van visie en het toerusten van de gemeenteleden voor het missionaire gesprek. In september is het de actie, met daarna de uitloop in de reguliere lokale activiteiten.

Naast de ‘oude’ media (papier) zal er ook volop gebruik gemaakt gaan worden van de nieuwe media, zoals twitter, facebook, enz. De prijs van het blad (€ 2,00) dekt alle kosten. Giften voor dit project zijn dus niet nodig. We hebben alleen een ‘verspreidingsfonds’ voor mensen die wel willen geven, maar zelf niet kunnen gaan.

Ik hoop hiermee de visie achter Project MEER iets meer te hebben uitgewerkt. Voor ideeen, suggesties, aanvullingen, meedoen: info@kerk.nl.

Shaloom,

Hans Eschbach

Allereerst is de titel een toespeling op de titels van drie bekende christelijke boeken:

• Verrast door vreugde: de Nederlandse vertaling van het autobiografisch getinte boek uit 1955 van C.S. Lewis ‘Surprised by Joy’;
• Verrast door de Geest: het boek dat Gert Hutten in 2005 publiceerde en dat een belangrijke bijdrage leverde aan de herontdekking van de persoon en het werk van de heilige Geest door gereformeerde christenen;
• Verrast door hoop: de Nederlandse vertaling van het boek ‘Surprised by Hope’ van de nieuwtestamenticus N.T. Wright.

Vervolgens legt het woord ‘verrassing’ veel mogelijkheden open die allemaal ook van belang zijn voor de preken over het Jezusverhaal zoals Marcus dat ons vertelt. Vaak is er in dat verhaal sprake van: stomme verbazing, ontzetting, versteld staan,  geweldig onder de indruk, door schrik overweldigd zijn, met stomheid geslagen zijn enzvoort (Arjen Gelderblom schreef hier recent een korte blogpost over: Stomverbaasd, verbijsterd, ontzet).

De verrassing die Jezus teweeg brengt kan dus zowel aangenaam (onder de indruk, blij verrast) als onaangenaam (verbijsterd, ontzet). De klank van ‘Verrast door Jezus’ is primair positief wat mij betreft, maar het is heel goed (en ook nodig) dat de verrassing zich voor de lezers van het Marcusevangelie  bij tijd en wijle ook verscherpt tot verbijstering en confrontatie. Want Jezus blijkt altijd weer anders te zijn.

Het woord ‘verrassing’ nodigt tenslotte ook uit om met elkaar echt iets te beleven. Want verrassing is primair een emotie, een geraakt zijn. Verrassing heeft ook te maken met va je stuk gebracht worden door het onverwachte van de verrassing. Daarmee is de titel ook best wel een uitdaging voor mezelf als predikant: zal het daadwerkelijk gebeuren dat ik me laat verrassen door Jezus? En zal het ‘lukken’ om die verrassing over te brengen in de preek c.q. opnieuw te laten plaats vinden op het moment dat ik preek? Dat vraagt ook veel gebed.

Heer Jezus, verras me! Laten er vele aangename momenten van verrassing mogen zijn, dat ik verwonderd ben over uw vitaliteit, uw genade, uw nabijheid, uw onvoorwaardelijke liefde. Laten er ook vele schokkende momenten van verrassing mogen zijn, dat ik verbijsterd ben over uw confronterende woorden en daden, verbijsterd over mijn eigen onmacht en onwil om achter u aan te gaan.

Download en lees deze handreiking.

Het is een mooi en zinvol document geworden, vooral vanwege de keuze om niet voor een rule-based benadering maar voor een principle-based benadering te kiezen.

Leuk om al lezend (n.a.v. deze tweet) te ontdekken dat een blogpost van mij (Social media: de kracht van interpersoonlijke generositeit) de bron was voor een van de laatste zinnen van de handreiking:

Sociale media zijn niet allereerst de ruimte waar je jezelf presenteert maar waar je de ander iets geeft, vanuit een genereuze, gunnende grondhouding.

Graag vestig ik er opnieuw even de aandacht op dat ik de thematiek van de interpersoonlijke generositeit inbracht vanuit de dissertatie van een gemeentelid van de Fonteinkerk: Anthon Klapwijk, The Power of Interpersonal Generosity.

Het slot van de blogpost luidde zo:

Voor een vruchtbaar, effectief en verrijkend gebruik van de social media is het van groot belang om aanwezig te zijn vanuit het principe van de kracht van interpersoonlijke generositeit. De social media zijn niet allereerst de ruimte waar je jezelf presenteert maar waar je de ander iets geeft, vanuit een genereuze, gunnende grondhouding.

Dus als je nadenkt over je presentie in de social media, stel je dan vooral deze vraag: Wat gééf ik? Jouw generositeit zal er toe leiden dat je ook veel ontvangt. Wat je deelt vermenigvuldigt zich.

Lees ook nog: Mijn bijdrage aan een Beroepscode Social Media voor predikanten.

Er wordt al druk over gediscussieerd, bijvoorbeeld hier. Journalist Daniël Gillissen schreef er in het ND een goede opiniërende bijdrage over: Alleen een glossy door de bus, dat werkt niet.

Meer informatie over de campagne is te vinden op de site www.kerk.nl of www.isermeer.nl. De proefeditie van de glossy is onlangs verschenen en hier te bekijken.

Mijn primaire reactie op deze campagne is dat ik in de keuze Ja/Nee voor de Nee ga. Waarom?

• Een dergelijke breed uitgerolde evangelisatieactie doet onvoldoende recht aan wat de laatste jaren toch gemeengoed is geworden in het missionaire denken: mensen leren Jezus niet kennen via grootse acties maar via persoonlijke relaties. ‘Local community is the hermeneutic of the gospel!’
• Ik vind de actie veel te ‘glossy’ (wat dat ook precies mag betekenen).
• Het distribueren van de glossy via postcodegebieden is een onpersoonlijke manier van ‘evangeliseren’ en zal er bovendien toe leiden dat het overgrote deel van de glossies ongelezen in de papierbak zal verdwijnen.
• Deze actie betekent dat er ongelooflijk veel geld wordt gestoken in papier, terwijl het volgens mij de voorkeur heeft beschikbare missionaire financiën in ménsen te investeren.

Maar ik ga er vanuit dat deze campagne al niet meer te stoppen is. Daarnaast kan ik het zeer waarderen dat in deze campagne heel veel passie, enthousiasme en geloof wordt geïnvesteerd. Bovendien vind ik het erg goed dat de campagne een duidelijke doelgroep heeft: spirituele zoekers. Ik denk dat zo’n glossy hen zal aanspreken (mij spreekt zo’n glossy niet aan, maar ik behoor dan ook niet tot de doelgroep). Ook vind ik de campagne een heel goede mogelijkheid voor kerken en christenen om zich te oefenen in het hebben van oprechte aandacht voor de vele spirituele zoekers die onze samenleving rijk is.

Als ik dat op me in laat werken, is er eigenlijk maar één reden waarom ik  in de keuze Ja/Nee niet toch voor de Ja ga. Deze reden: ik vind het echt geen goed idee om de distributie op de onpersoonlijke manier van de postcodegebieden te laten plaats vinden. Het staat haaks op wat we – om het even toe te vertalen naar onze eigen situatie als kerk – als Fonteinkerk in Haarlem enige tijd geleden als beleid hebben gekozen: we willen al onze missionaire liefde en inspanning richten op onze natuurlijke netwerken, op mensen dus die we al kennen, niet op mensen die toevallig in een bepaald postcodegebied wonen. Op basis daarvan is de keuze om mee te doen vrij helder: de campagne past niet binnen ons missionaire beleid, dus: Nee.

Maar als het mogelijk is – en dat is me niet helemaal helder – om af te zien van de postcodebenadering en als kerk bijvoorbeeld 100 exemplaren van de glossy aan te schaffen en die door gemeenteleden heel gericht persoonlijke kado te doen aan mensen uit hun natuurlijke netwerken, dán zie ik opeens wel heel veel mogelijkheden om aansluiting te vinden en JA te roepen. En dan vooral om hierin mee te bewegen: hoe kunnen we echt met elkaar en met anderen in gesprek komen over die centrale vraag: ‘Is er MEER?’ En zo ja, wat is dat MEER dan?

Hans Eschbach schrijft daarover in het voorwoord van de proefeditie:

Nederland telt rond  4 miljoen spirituele zoekers. Blijkbaar is er een diep besef dat er ‘meer’ moet zijn. Wát dat ‘meer’ precies is, wordt verschillend ingevuld. Augustinus, een oude kerkvader, zei: ‘De mens rust niet, totdat hij rust vindt bij God.’ Alleen, waar vind je God? Met z’n alleen zijn we dus op een soort ‘gezamenlijke zoektocht’.

Een gezamenlijke zoektocht van kerken, christenen, mensen, zoekers die met elkaar verbindingen en gesprekken aangaan – gefaciliteerd door een landelijk campagneteam met veel drive en passie en geloof – dat is toch eigenlijk best mooi!

De missionaire kansen van het Marcusevangelie zijn dat het een kort, levendig en beweeglijk verhaal  vormt dat mensen uitnodigt om kennis te maken met de hoofdpersoon ervan: Jezus. De centrale vraag van het evangelie luidt: Wie is Jezus? Dat is voor zoekers natuurlijk een zeer relevante vraag. Daarom wordt zoekers en nieuwe christenen ook vaak aangeraden om hun kennismaking met de Bijbel te beginnen met het lezen van het Marcusevangelie. Zelf zeg ik er ook altijd bij dat je, als beginnende christen, de Bijbel niet van voor naar achter moet lezen, maar dat je dit boek vanuit het centrum moet leren ontdekken.

Het Marcusevangelie biedt ook mystagogische kansen. Het laat zich zelfs verdedigen dat Marcus de inwijding in het geheim als primaire doel heeft. Want daar gaat het in mystagogie om: dat mensen (opnieuw) worden ingeleid en ingewijd in het mysterie van het evangelie, het mysterie van God: Jezus Christus. Deze mystagogie vormt niet alleen een gebeuren dat het begin van de weg van een leven met Jezus markeert, maar dat juist ook tijdens die weg, ook als je al een ‘gevorderde’ christen bent, van groot belang is. Mystagogie is een levenslang proces: steeds dieper worden ingewijd in Gods mysterie.

Waar een missionaire benadering primair vraagt om toegankelijkheid en eenvoud, vraagt een mystagogische benadering vooral om spiritualiteit en diepgang. Die twee met elkaar combineren is het gaan van de weg van inclusief bijbellezen en preken.

De volgende inleidende zinnen zijn er boven geplaatst:

Kerken weten geen weg met spiritualiteit. Er  wordt gepreekt en ‘gepraised’, er is een maand van de spiritualiteit. Maar dat ligt allemaal niet ingebed in een duurzame spiritualiteit en draagt er ook niet aan bij. Maar het verlangen naar spiritualiteit blijft.

Als je op onderstaande link klikt, kun je het hele verhaal in pdf lezen.

GEZOCHT: DUURZAME SPIRITUALITEIT

Deze typering komt (zo leerde ik toen ik de vraag via twitter even uitzette) van de Duitse nieuwtestamenticus Martin Kähler (1835-1912). Marcus gaat namelijk voor een derde deel over de laatste week van Jezus op aarde, over zijn lijden dus. De eerste tien hoofdstukken beschrijven het werk van Jezus onder de mensen, de laatste zes zijn lijden en sterven.

Waarom vond ik de genoemde typering ‘lijdensgeschiedenis met een uitgebreide inleiding’ niet aantrekkelijk? Vooral denk ik omdat deze typering naadloos aan lijkt te sluiten bij een versmalde opvatting van het evangelie: ‘Jezus is op aarde gekomen om door zijn lijden en sterven te betalen voor onze zonden’. Een theologie en prediking die daar (erg) eenzijdig de nadruk op legt, kan niet zoveel beginnen met de thematiek van discipelschap en navolging. Want hoe je het ook wendt of keert: de uitdrukking ‘inleiding’  uit de typering van Kähler geeft aan dat dit niet het eigenlijke is (hoofdstuk 1-10); het eigenlijke moet nog komen (hoofdstuk 11-16).

Nu weet ik niet precies wat Kählers intentie was met de uitdrukking die hij koos. Maar even los daarvan lijkt het met dus en wat gevaarlijke typering die de kans loopt een bijdrage te leveren aan een versmald evangelie (vergeving van zonden dankzij het kruis van Christus) waarin voor discipelschap en navolging niet zoveel plek is.

Daarom ben ik blij dat ik de analyse van Standaert tegenkwam die duidelijk maakt dat de opbouw van het Marcusevangelie cirkelt rond het centrum: “Wie mijn volgeling wil zijn, moet zichzelf verloochenen, zijn kruis op zich nemen en zo achter mij aan komen” (Marcus 8:34). Deze analyse doet niets af van de centrale betekenis van het lijden en sterven van Christus, maar helpt ons wel om daar geen toeschouwer bij te blijven, maar deelnemer te worden: de weg achter Jezus aan is een weg die ook voor zijn volgelingen staat in het teken van het kruis!

Ik las op www.curchexecutive.com een interessant artikel: New year brings renewed Bible engagement. De subtitel van het verhaal bevat ook deze boeiende zin: ‘Pastors giving attention to Bible engagement vacuum‘. Mooie uitdrukking is dat: Bible engagement vacuum, een vacuüm als het gaat om actief bezig zijn met de Bijbel. En nu dus blijkbaar een breed levend en actief verlangen om hier wat aan te doen. Drie illustraties:

1. Rick Warren van Saddleback Church lanceert momenteel een grootse en boeiende campagne: ‘40 Days in the Word‘. Dit is de wervende slogan die bij deze campagne hoort: Love the Word. Learn the Word. Live the Word. En als je wilt weten hoe je zo’n campagne moet aanpakken, download en lees dan: 40 Days in the Word Campaign Success Guide! Waarom deze campagne? Rick Warren zegt er dit over:

How many times do members of your church doubt God’s Word, fall prey to others who attack its reliability or not live out its content? Too many of God’s people don’t know God’s Word, don’t really believe God’s Word or don’t ’do’ God’s Word. Forty Days in the Word will transform your people from ’hearers’ to ’doers.’

2. Toen een andere megagemeente, Willow Creek Community Church, enkele jaren geleden een groot evaluerend onderzoek verrichtte (REVEAL), kwam onder andere  naar voren dat 87% van de kerkbezoekers behoefte had aan meer en diepgaander Bijbelstudie.

3. In een trendverhaal op www.churchexecutive.com ‘Ten [unexpected] trends to surface in 2020‘ is een van de genoemde trends in het kerkelijke leven (nummer 5): verdiepend onderwijs wordt populairder. Lees:

Many growing churches will get deeper theologically and more popular. Many young adult dropouts left the church because they desired deeper teaching. The superficial anomalies will most likely still exist, but churches that challenge people to greater biblical depths will proliferate while others languish in their own shallowness.

Kortom: meegaan met of vooruitgrijpen op de trend van de bijbel die een comeback aan het maken is, is waarschijnlijk een goede en toekomstbestendige keuze! Vandaar: Verrast door Jezus. Het Marcus evangelie in 80 dagen.